(Patria) – U Sarajevu je danas, 2. septembra, u 100. godini preminuo Raif Dizdarević, antifašista, političar i diplomata koji je obavljao neke od najviših državnih funkcija u Bosni i Hercegovini i bivšoj Jugoslaviji.
Dizdarević je bio predsjednik Predsjedništva Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine, predsjednik Skupštine SFRJ, savezni sekretar za vanjske poslove te predsjednik Predsjedništva SFRJ.
Rođen je 9. decembra 1926. godine u Fojnici, u poznatoj antifašističkoj porodici. Sedmorica braće iz porodice Dizdarević učestvovala su u Narodnooslobodilačkoj borbi, a trojica su izgubila živote.
Njegov najstariji brat, književnik Zija Dizdarević, ubijen je u ustaškom logoru Jasenovac. Brata Nusreta, borca i rukovodioca SKOJ-a u partizanskom odredu Zvijezda, četnici su 1942. godine ubili u partizanskoj bolnici, dok je Hasan Dizdarević poginuo u borbi.
Raif Dizdarević pridružio se Narodnooslobodilačkoj vojsci 1. augusta 1943. godine. Najprije je bio borac, a potom je, kao 17-godišnjak, postao pomoćnik obavještajca Visočko-fojničkog odreda.
Od kraja 1944. do 1950. godine bio je oficir Odjeljenja za zaštitu naroda, a potom Uprave državne bezbjednosti za Bosnu i Hercegovinu.
Početkom 1951. godine upućen je na rad u Ministarstvo vanjskih poslova tadašnje FNRJ, čime je započeo njegov dugogodišnji diplomatski angažman.
Od 1951. do 1954. godine bio je sekretar i otpravnik poslova Ambasade FNRJ u Bugarskoj. Od 1956. do 1959. obavljao je dužnost prvog sekretara Ambasade SFRJ u Sovjetskom Savezu, istovremeno zaduženog i za Mongoliju.
Od septembra 1963. do septembra 1967. godine bio je savjetnik Ambasade u Pragu. Nakon toga obavljao je odgovorne funkcije u Saveznom sekretarijatu za vanjske poslove, a od 1972. do 1974. godine bio je pomoćnik saveznog sekretara za vanjske poslove SFRJ.
Dio karijere proveo je i u sindikalnim strukturama. Od novembra 1967. do septembra 1972. godine bio je sekretar i član Predsjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije, dok je od jula 1974. do aprila 1978. godine bio predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine.
U aprilu 1978. godine izabran je za predsjednika Predsjedništva SR Bosne i Hercegovine, na četverogodišnji mandat.
Nakon izbora 1982. godine izabran je u Savezno vijeće Skupštine SFRJ, a potom, uz saglasnost svih republika i pokrajina, i za predsjednika Skupštine SFRJ. Bio je i predsjednik Ustavne komisije.
Od 15. maja 1984. do kraja decembra 1987. godine obavljao je dužnost saveznog sekretara za vanjske poslove SFRJ.
U decembru 1987. godine Skupština BiH ga je, nakon kandidacione procedure i podrške u svim nadležnim organima i općinama, tajnim glasanjem izabrala za člana Predsjedništva SFRJ.
Krajem decembra iste godine postao je potpredsjednik Predsjedništva SFRJ, a od 15. maja 1988. do 15. maja 1989. godine bio je predsjednik Predsjedništva SFRJ.
Tokom obavljanja državnih funkcija bio je član niza saveznih i republičkih organa, među kojima su bili Savjet za narodnu odbranu SFRJ, Savjet za zaštitu ustavnog poretka SFRJ te savezni savjeti za politički sistem i međunarodne odnose.
Od 1974. do 1984. godine bio je član Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista BiH, a od 1984. do 1989. godine član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.
Dizdarević je bio jedini političar iz Bosne i Hercegovine koji je tokom postojanja Jugoslavije obavljao funkcije predsjednika saveznog parlamenta i ministra vanjskih poslova. Bio je i prvi Bošnjak koji je obavljao funkciju predsjednika Predsjedništva SFRJ.
Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu od 1992. do 1995. godine ostao je u zemlji, odbivši više ponuda stranih državnika i predstavnika Ujedinjenih nacija da bude evakuiran i angažiran u inostranstvu.
